رسد از لطف هوا مژده بارانم باز" در تکاپوی طلوع است بهارانم باز
ارغوان پرچم نوروز برافراشته است میرسند از همه سو کوکبه دارانم باز
بر دروبام هوااینه بندان گل است در طربخانه ی گلچهره نگارانم باز
بوی جان می رسدازنم نم باران بهار سر خوش از خوشدلی باده گسارانم باز
منم ان قافله گم کرده ی سرگشته به دشت تا کجاها برسانند به یارانم باز
طاقتم طاق شد ازعشوه ی روباه وشان تشنه تیری از ان شیر شکارانم باز
خوش امیدی ست که این وادی دلتنگی را پر کندهلهله ی شاد سوارانم باز
نوروزتان مبارک![]()
+ نوشته شده در یکشنبه ۲۲ اسفند ۱۳۸۹ ساعت 21:50 توسط عزت
|
رواق به معنی پیشگاه خانه و سر پناه است و معمولا به جایگاهی گفته می شد، که در مدرسه ها و زیارتگاهها علاوه بر استفاده های دیگر، طلاب و دانشجویان برای بحث و گفتگو پیرامون موضوع و مطلبی که محل مناقشه بود یا برآن اشتراک نظر داشتند، در آن گرد هم جمع می شدند و به مباحثه و مناظره و گفت و شنود و طرح پرسش و پاسخ و نقد دیدگاه های دانشمندان و تلمذ از محضر فضلا و این قبیل امور می پرداختند.