آشنایی با امید دلها
1. شاید در باره کمتر موضوعی به اندازه وجود نازنین امام زمان (ع) روایت داشته باشیم. تنها حضرت آیت الله صافی گلپایگانی در کتاب ارزشمند منتخب الاثر بیش از سیصد و ده روایت در باره امام زمان (عج) جمع آوری کرده است.با وجود این مقدار روایت هیچ شکی نیست که آن حضرت زنده و در جمع ما زندگی می کند او مارا می بیند و می شناسد ،ما نیز او را می بینیم اما حضرت را نمی شناسیم.
2. اراده خداوند بر این تعلق گرفته است که تولد و زندگی و امر آن حضرت در خفا باشد. به همین دلیل از جزئیات زندگی آن حضرت در روایات چیزی ذکر نشده است.
این امر ممکن است باعث تزلزل ایمان بسیاری از افراد حتی افراد با ایمان شود و در وجود آن حضرت شک کنند.!
به همین دلیل ائمه (ع) فرموده اند در زمان غیبت این دعا را زیاد بخوانید :"یا الله یا رحمان و یا رحیم یا مقلب القلوب ثبت قلوبنا علی دینک "یعنی خدایا قلب های ما را بر دین خود ثابت نگهدار و ایمان ما را حفظ کن.!!!
3.زمان ظهور آن حضرت معلوم نیست این نیز اراده خداوند است به همین دلیل امامان ما فرموده اند کسانی که وقت و زمانی برای ظهور آن حضرت تعیین می کنند، دروغ گفته اند..( كَذَبَ الْوَقَّاتُون ) الكافي ج : 1 ص : 368بر این اساس ما وظیفه داریم هر کس را وقت و زمان خاصی را برای ظهور آن حضرت تعیین کرد دروغگو و کذاب بدانیم!!!
4. در بعضی از روایات مطالبی به عنوان علائم طهور ذکر شده است که نمی توان به این علائم اعتماد کرد زیرا اولا ً سند بسیاری از این روایات ضعیف است.ثانیاً این علائم بسیار مجمل و مشتبه است که نمی توان تفسیر و برداشت یقینی از آن داشت. ثالثاً بر فرض صحت اینها تنها علامت هستند و معنی شان این نیست که بلافاصله بعد از ظهور این علائم حضرت قیام کنند. بلکه ممکن است سالیان سال بعد از ظهور این علائم قیام حضرت واقع شود. بنا براین روایات علائم ظهور قابل اعتماد نیستند.(برگرفته از سخنان آیت الله رضا استادی در شب نیمه شعبان1389 مسجد چهارده معصوم خیابان فجر. قم)
5. آنچه مهم است این است که در روایات از امام زمان (ع) به عنوان "عین الله" (چشم خدا) تعبیر شده است و این به معنی آن است که گرچه ما آن حضرت را نمی بینیم اما آن حضرت اعمال و کارهای مارا می بیند و از رفتار خوب ما خوشحال و از کارهای نا شایست ما دلگیر می شوند.پس باید کاری کنیم که آن حضرت از ما راضی و در حق ما دعا کند.یکی از کارهایی که دل آن حضرت را شاد می کند این است که در حد خود به رفع گرفتاری شیعیان و دوستان ایشان بپردازیم.به امید آنکه همشه آن حضرت از ما راضی باشد.انشاء الله.
رواق به معنی پیشگاه خانه و سر پناه است و معمولا به جایگاهی گفته می شد، که در مدرسه ها و زیارتگاهها علاوه بر استفاده های دیگر، طلاب و دانشجویان برای بحث و گفتگو پیرامون موضوع و مطلبی که محل مناقشه بود یا برآن اشتراک نظر داشتند، در آن گرد هم جمع می شدند و به مباحثه و مناظره و گفت و شنود و طرح پرسش و پاسخ و نقد دیدگاه های دانشمندان و تلمذ از محضر فضلا و این قبیل امور می پرداختند.